Czynności polegające na montażu stałej zabudowy wnękowej i kuchennej z zakupionych płyt meblowych, blatów, luster i elementów metalowych dociętych na konkretny wymiar trwale montowane w budynku mieszkalnym od 1 stycznia 2011 r. podlegają opodatkowaniu stawką 23 (wyrok WSA w Olsztynie z 8 grudnia 2011 r. – I SA/Ol 674/11).

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, 8% stawkę podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Jak wynika z art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m², oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Ustawa o VAT nie definiuje pojęć: budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa. Konieczne jest więc odwołanie do przepisów prawa budowlanego. Nie można jednak przenieść regulacji z prawa budowlanego wprost do prawa podatkowego, mają one jedynie charakter pomocniczy.

Obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Należy więc uznać, że instalacje te i urządzenia wchodzą w skład budynku będąc jego elementami. Między budynkiem oraz wskazanymi instalacjami i urządzeniami musi jednak zachodzić związek uzasadniający wniosek, że elementy te są niesamodzielne, a jedynie składają się na budynek. Jak wynika z art. 3 pkt 9 prawa budowlanego, urządzeniem budowlanym jest urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Zabudowy wnękowej i kuchennej będącej zabudową meblową nie można uznać za instalację lub urządzenie techniczne budynku. Ich montaż nie wymagał bowiem pozwolenia na budowę, mogą być w każdym czasie zdemontowane lub wymienione. Działania te nie są więc objęte zakresem pojęciowym robót budowlanych lub przebudowy w rozumieniu prawa budowlanego. Zabudowa meblowa wnękowa i kuchenna nie jest w rezultacie objęta regulacjami prawa budowlanego.

Pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje nowa całość. Wykonywane przez skarżącą czynności nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. W konsekwencji montażu mebli na wymiar nie można opodatkować obniżoną, 8% stawką VAT.

Wszystkiego na temat stosowania obniżonych stawek VAT w 2012 r., dowiesz się ze strony www.VademecumVAT.pl.

źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Fiskus nie może podważać wyceny transakcji między spółkami, które tworzą podatkową grupę kapitałową. Korzystanie z uprawnień to nie obejście prawa (wyrok NSA z 28 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 155/11).

Grupę kilku spółek traktuje się, po spełnieniu pewnych warunków, jako jednego podatnika CIT. Skoro uważa się, że kilka podmiotów tworzy jedną całość, nie ma powodu przeciwdziałać żonglowaniu przychodami i podatkowymi  kosztami w ramach grupy. Fiskus nie bada, czy ceny stosowane w transakcjach między członkami grupy nie odbiegają od rynkowych. Wynika to z ustawy o CIT. W ustawie o VAT nie ma takiego przepisu, więc zagadnienie budziło wątpliwości.

Podatkową grupę kapitałową mogą założyć co najmniej dwie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub akcyjne. Umowę trzeba podpisać na minimum trzy lata. W tym czasie grupa musi być rentowna – udział dochodów w przychodach nie może spaść poniżej 3%. Dodatkowo spółki muszą spełnić m.in. poniższe warunki:

• przeciętny kapitał zakładowy każdego z członków grupy nie może być mniejszy niż 1 mln zł,
• spółka dominująca musi mieć bezpośrednio co najmniej 95% udziałów w kapitale zakładowym spółek zależnych,
• spółki zależne nie mogą mieć udziałów w kapitałach zakładowych innych spółek zależnych tworzących grupę,
• żaden z członków nie może mieć zaległości we wpłatach danin zasilających budżet państwa.

Jeśli chcesz wiedzieć wszystko o zasadach rozliczania VAT – zapraszam na www.VademecumVAT.pl!

źródło: Rzeczpospolita

Naczelny Sąd Administracyjny wydał w tym roku kilka kluczowych dla podatników uchwał, które miały ostatecznie rozwiać wątpliwości interpretacyjne. Niestety część spraw powinna zostać ponownie rozpatrzona, bo uchwały nie tylko nie odpowiedziały na wszystkie pytania, ale zrodziły nowe wątpliwości.

Najbardziej kontrowersyjna dotyczyła abonamentów medycznych. W 2011 r. orzeczeniem, na które najbardziej czekali podatnicy, było opodatkowanie pakietów medycznych dla pracowników. NSA, orzekając w pełnym składzie Izby Finansowej (II FPS 7/10), podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko i przyznał rację fiskusowi – od takich świadczeń pracodawcy jako płatnicy powinni odprowadzać podatek. Sąd uznał, że cenę zakupu przez pracodawcę pakietu usług medycznych należy podzielić przez liczbę osób uprawnionych do korzystania z tych usług.

Z treścią uchwały nie zgodziło się 8 sędziów. Złożyli oni zdania odrębne, co dodatkowo wzmogło i tak gorące komentarze i dyskusje wśród pracodawców, pracowników i ekspertów. W tym roku NSA wydał również ważną uchwałę dla przedsiębiorstw, które zamierzają wejść na giełdę, w tym na rynek NewConnect, przeznaczony dla mniejszych spółek. W uchwale z 24 stycznia 2011 r. (II FPS 6/10) NSA uznał, że do kosztów podatkowych nie można zaliczyć wydatków bezpośrednich. Będą to opłaty notarialne czy inne konieczne dla dopuszczenia akcji do obrotu oraz opłaty za publikację. Kosztem będą natomiast te wydatki, które stanowią koszty ogólne funkcjonowania spółki kapitałowej, np. usługi doradztwa.

Dla podatników wykorzystujących w prowadzonej działalności dotacje unijne ważne będzie jednolite stanowisko NSA w zakresie zwolnienia takich kwot z podatku dochodowego, które podlegały prefinansowaniu ze środków publicznych. Według NSA (II FSK 1114/10) zasada prefinansowania nie ma wpływu na zwolnienie, ponieważ pierwotnym źródłem środków jest budżet UE. Dotyczy to również odsetek od tych środków ulokowanych w banku.

Sprawą, która budziła ogromne zainteresowanie, było opodatkowanie sprzedaży działek rolnych. NSA, biorąc pod uwagę orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z 15 września 2011 r (C-180/10 i C-181/10), konsekwentnie uznaje, że sprzedaż działek, która mieści się w zarządzie majątkiem prywatnym i która nie ma charakteru czynności handlowych w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami, nie podlega VAT (I FSK 1289/10 czy I FSK 13/11). Właściciele działek mają więc szanse na odzyskanie podatku, jeśli ten wcześniej zapłacili.

W innej uchwale z 24 października 2011 r. (I FPS 2/11) NSA uznał, że sprzedaż udziału we współwłasności budynku, tak jak i udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu należy rozliczać jak dostawę towaru.

Ostatnio NSA podjął uchwałę (z 24 października 2011 r. – I FPS 9/10) dotyczącą rozliczenia według tzw. proporcji. Sąd uznał, że przepisy, które nakazują odliczać podatek naliczony proporcją, mają zastosowanie tylko do czynności zwolnionych z podatku.

Uchwały NSA będą miały w najbliższych latach istotny wpływ na orzecznictwo sądów administracyjnych, bowiem sądy są nimi związane. Dla organów podatkowych prawomocne wyroki i uchwały wydawane przez sądy w innych sprawach mogą być jedynie wytycznymi, bowiem organy administracji nie są związane ani wyrokami, ani uchwałami wydanymi w innych sprawach.

W nowym roku na rozstrzygnięcie NSA czeka wiele problemów. Sąd powinien orzec, czy ulga meldunkowa obejmuje tylko budynek, czy również grunt pod budynkiem. Musi też rozstrzygnąć spór o opodatkowanie PIT umów dożywocia. Niektóre sądy twierdzą, że zbywca mieszkania, a więc zazwyczaj starsza osoba, która otrzymuje w zamian opiekę do końca życia, powinna jeszcze zapłacić PIT. Zdaniem ekspertów to absurd.

W 2012 r. powinna też zapaść uchwała NSA w sprawie stawki podatku od nieruchomości od garaży. W orzecznictwie są rozbieżności, czy od garażu w podziemnym parkingu budynku mieszkalnego płacić podatek według stawki dla budynków pozostałych, czy mieszkalnych. NSA już skierował pytanie do poszerzonego składu w tym zakresie. Uchwała będzie miała istotne znaczenie dla dochodów gmin oraz kieszeni podatników.

A sprawą opodatkowania imprez integracyjnych i innych nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników powinien zająć się Trybunał Konstytucyjny, a nie NSA. TK powinien rozstrzygnąć, czy zwiększanie przychodów pracowników w sposób statystyczny tj. obliczanie przychodu przypadającego na pracownika przez dzielenie ogółu wydatków poniesionych przez liczbę pracowników zaproszonych na imprezę, jest zgodne z konstytucją.

źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Przy świadczeniu usług związanych z rekreacją, od 1 stycznia 2011 r. nie ma znaczenia klasyfikacja PKWiU. Istotna jest nazwa usługi, co zostało uregulowane przez ustawodawcę w załączniku nr 3 do ustawy o VAT (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 grudnia 2011 r. – ILPP4/443-631/11-2/EWW).

W pozycji 179 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, zawierającego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, zawarto usługi o symbolu PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”. Natomiast w pozycji 186 tego załącznika zawarto – bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Stawką podatku w wysokości 8% objęte zostały m.in. usługi związane z rekreacją, jednak wyłącznie w zakresie wstępu.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia wstępu. Zgodnie z definicją słownikową pod pojęciem tym należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś. Oznacza to, że preferencyjną stawkę podatku należy stosować, w przypadku gdy opłata za wstęp jest związana z dostępem do określonego obiektu czy sprzętu różnego rodzaju, tak jak to ma miejsce w przypadku np. siłowni czy sauny. W sytuacji tego rodzaju opłaty nie ma natomiast znaczenia forma, w jakiej dokumentowane jest uiszczenie tej opłaty (karnet czy bilet). Pojęcia wstępu nie można utożsamiać z biletem wstępu/karnetem uprawniającym do uczestniczenia w zajęciach sportowo-rekreacyjnych.

Jeśli chcesz wiedzieć wszystko na temat zasad stosowania preferencyjnych stawek VAT – koniecznie zajrzyj na www.VademecumVAT.pl!

źródło: Dziennik Gazeta Prawna

„W przypadku ustalenia w umowie, że płatność ma następować w ratach, o uprawdopodobnieniu nieściągalności części wierzytelności można mówić dopiero po upływie 180 dni od płatności każdej raty” (wyrok WSA w Olsztynie z 23 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 537/11).

Zgodnie z art. 89a ust. 1a ustawy o VAT nieściągalność wierzytelności jest uprawdopodobniona, gdy należność określona na fakturze dokumentującej dostawę towaru lub wykonanie usługi nie została zapłacona w terminie 180 dni od upływu terminu płatności określonego w umowie lub fakturze. Niezależnie więc od innych warunków m.in. wymienionych w art. 89a ust. 3 w związku z art. 89a ust. 2 pkt 6 ustawy, wskazujących szczegółowo okres rozliczeniowy, w którym podatnik może dokonać korekty, podjęcie czynności zmierzających do korekty nie może nastąpić wcześniej, niż po upływie 180 dni od bezskutecznego upływu terminu płatności należności wykazanej na fakturze.

W przypadku ustalenia w umowie, że płatność ma następować w ratach, o uprawdopodobnieniu nieściągalności części wierzytelności można mówić dopiero po upływie 180 dni od płatności każdej raty. Jeżeli płatność miała następować w określonych terminach i kwotach, to okoliczność ta powinna być przez podatnika uwzględniona, a wpłacone kwoty w sposób oczywisty wpływają na wysokość wierzytelności nieściągalnej, a zatem na wysokość korekty podatku należnego.

Jeśli interesuje Cię problematyka związana z ulgą na złe długi – wejdź na www.VademecumVAT.pl!

źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Cesja praw z umów wciąż budzi kontrowersje na gruncie przepisów o VAT. Jak opodatkować przeniesienie praw do lokalu mieszkalnego wynikających z umowy przedwstępnej z deweloperem?

Do tej pory organy podatkowe i sądy administracyjne przyjmowały, że cesja praw do nieruchomości, w odróżnieniu od samej dostawy nieruchomości, jest świadczeniem usługi i w związku z tym podlega opodatkowaniu 23 % stawką VAT. Ostatnio jednak odmiennie wypowiedział się WSA w Warszawie w wyroku z 16 listopada 2011 r. (III SA/Wa 600/11). Uznał zawarcie umowy cesji praw do nieruchomości wynikających z umowy przedwstępnej za wywołujące taki sam skutek na gruncie VAT, jaki powoduje zawarcie z deweloperem umowy nabycia własności nieruchomości. Ponieważ nabycie nowego mieszkania jest dostawą towarów, opodatkowaną według 8% stawki VAT, to podatnik ma prawo do zastosowania tej samej stawki do umowy cesji praw do nieruchomości z umowy przedwstępnej.

Organ podatkowy, powielając dotychczasową praktykę, uznał, że przedmiotem obrotu nie jest dostawa lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym, ponieważ podatnik (spółka) nie jest jeszcze właścicielem nieruchomości ani nie rozporządza nią jak właściciel. W konsekwencji przedmiotem umowy jest usługa.

Wydaje się, że WSA spojrzał na transakcję z szerszej perspektywy i odniósł się do finalnego rezultatu, jaki pociąga za sobą zawarcie umowy cesji, czyli nabycie prawa do nieruchomości (towaru). Uznał, że te same prawa nie mogą być raz traktowane jak dostawa, a innym razem jak usługa. Jest to korzystne stanowisko dla podatnika, ale w rozumowaniu WSA są luki. Nie ma bowiem wątpliwości, że pierwotnie zawarta umowa przedwstępna na gruncie VAT stanowi dostawę towarów, a wypłacone środki są w istocie zaliczką na poczet ceny nieruchomości. Powstaje jednak pytanie, czy w ten sam sposób można traktować umowę cesji. Podatnikom nie pozostaje nic innego, jak nadal śledzić praktykę organów i sądów i obserwować, czy powyższa zmiana interpretacji ma charakter trwały, czy też wyrok ten ma charakter incydentalny.

Jeśli chcesz wiedzieć wszystko na temat rozliczania VAT – wejdź na www.VademecumVAT.pl!

źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Otrzymanie pieniędzy ze zbycia wierzytelności jest formą jej uregulowania. Podatnik, który skorzystał z ulgi na złe długi, ma więc obowiązek zwiększyć VAT należny w rozliczeniu za okres, w którym dostał zapłatę (wyrok WSA w Rzeszowie z 27 października 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 563/11).

Art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, który mówi, że w przypadku gdy po dokonaniu korekty należność została uregulowana w jakiejkolwiek formie, podatnik zobowiązany jest zwiększyć podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym należność ta została uregulowana, a w przypadku częściowego uregulowania należności podatek należny zwiększa się w odniesieniu do tej części. Pojęcie„uregulowania w jakiejkolwiek formie” należy rozumieć szeroko.

Odnosząc się do odmiennego wyroku WSA w Warszawie z 3 listopada 2010 (III SA/Wa 444/10), sąd wskazał, że opierając się na względach praktycznych przyjęcie tego poglądu prowadziłby do tego, że podatnik nigdy by nie zapłacił podatku należnego, mimo że otrzymałby korzyść w formie zapłaty za wierzytelność w razie jej zbycia.

Więcej informacji na temat stosowania ulgi na złe długi znajdziesz na www.VademecumVAT.pl.

źródło: Rzeczpospolita

Usługi perfuzyjne świadczone na rzecz szpitali, polegające na prowadzeniu krążenia pozaustrojowego krwi pacjenta w czasie operacji, są zwolnione z podatku od towarów i usług (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 4 listopada 2011 r. – ILPP2/443-1219/11-2/MN).

Przepisy zwalniają z podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach wykonywania zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.

Wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia z VAT. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu lekarza, podlega opodatkowaniu VAT, jeśli nie odpowiadają one koncepcji opieki medycznej. Jeżeli usługa polega na wydaniu ekspertyzy lekarskiej, to chociaż wyniki tej usługi należą do kompetencji świadczącego usługi medyczne i mogą obejmować działania, które są typowe dla zawodów medycznych, to jednak aby do takiego katalogu świadczeń zastosować przedmiotowe zwolnienie, muszą one służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Dla zastosowania zwolnienia z VAT istotny będzie cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem. Zwolnieniu z VAT podlegają więc tylko świadczenia, które mają bezpośrednio na celu diagnozę, opiekę lub terapię. W przypadku hipotetycznego związku świadczenia ze wskazanymi celami zwolnienie nie przysługuje.

Jeśli chcesz wiedzieć wszystko na temat stosowania zwolnień przedmiotowych po ostatnich zmianach w VAT – zajrzyj na www.VademecumVAT.pl!

źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Organizowanie przez firmę imprez związanych z obchodami świąt zakładowych ma związek z prowadzonym przedsiębiorstwem. Zatem imprezy te nie będą stanowiły odpłatnego świadczenia usług i nie będą podlegały VAT (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 listopada 2011 r., nr ILPP2/443-1166/11-3/SJ).

Potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np. kodeksu pracy.

Opodatkowaniu VAT podlega przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm jest przyjęcie, że opodatkowaniu VAT podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie – tylko na rzecz podmiotów wymienionych ustawie.

Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, czyli za podlegające opodatkowaniu VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Nabyte przez spółkę towary i usługi wykorzystane do organizacji imprez, w sposób pośredni są związane z działalnością gospodarczą. Czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ organizacja imprez związana jest z prowadzonym przez spółkę przedsiębiorstwem.

Jeśli chcesz wiedzieć wszystko na temat rozliczania nieodpłatnych świadczeń w VAT – koniecznie zajrzyj na www.VademecumVAT.pl!

źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczy, aby podatnik miał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42  ust. 3 ustawy o VAT, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dokumentami, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (wyrok WSA w Warszawie z 29 września 2011 r., sygn. akt III SA/Wa2032/11).

Możliwość dowodzenia faktu dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium innego państwa UE niż terytorium kraju istnieje także wówczas, gdy podatnik nie posiada dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do ich miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi) – o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 omawianej ustawy. W takiej sytuacji na podstawie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT podatnik może udowodnić fakt dokonania WDT także innymi dokumentami.

Jeśli chcesz wiedzieć wszystko na temat rozliczania VAT w transakcjach wewnątrzwspólnotowych – wejdź na www.VademecumVAT.pl!

źródło: Dziennik Gazeta Prawna